Dag 1 - Vlucht en ophalen huurauto
Op vrijdag 8 juli 2011 vertrokken we vanuit station Brussel-Zuid (BE) met de trein richting internationale luchthaven van Schiphol, Amsterdam (NL).
Het was al even stressen in het treinstation toen we niet direct de ticket- en infobalie van KLM-Air France konden vinden in Brussel Zuid (is dan ook in de verste uithoek van het station gelegen). Na wat heen en weer geloop konden we onze internetvouchers aan de TodayTickets balie inruilen voor een internationaal treinbiljet richting luchthaven Schiphol.
Na een bijna 2 uur durende treinrit kwamen we uiteindelijk aan in Schiphol luchthaven. Aan de selfservice desk onze instapkaarten afdrukken, bagage laten inchecken, ... oef de stress was er af, we konden relax gaan kuieren tussen de vele standjes en winkeltjes op de luchthaven.
Om de tijd te doden met z'n tweeën een Cappuccino gekocht bij Starbucks koffieketen. Onze vakantie kon beginnen, we konden aanboord gaan van het KLM vliegtuig en voor we het wisten hingen we 30.000 voet boven de Atlantische oceaan. Het moet gezegd, de vlucht was meer dan OK, eten was van de betere vliegtuigkeuken. Het individuele entertainment systeem aanboord had een pak actuele films en games voor ons in petto, we konden zelf ons filmpje kiezen (met Nederlandse ondertitels), keuze te over. Na 10 uur vliegen konden we terug vrisse lucht ademen (deze keer wel Amerikaanse).
Voor we de Verenigde Staten van Amerika binnen mochten dienden we bij de immigratiedienst eerst onze vingers en irissen te laten scannen en opslaan in een of anere, god weet welke, gigantische database.
Toch altijd even een stresserend moment, "what are you going to do?", "Roundtrip sire", "So are you going to be back tonight?", duidelijk een douanier met humor. Ik kreeg ook al even te horen dat ik te laat was voor de lancering van de Spaceshuttle, deze was op het voorziene schema vertrokken, ... spijtig maar achteraf zou blijken, eigenlijk maar best (zie dag 2). Ik wenste Rodriguez (douanier) nog een prettige dag en hopela we konden onze hurenauto gaan ophalen bij Sixt. Blijkbaar nog iets moeilijker dan verwacht, het had even tijd nodig voor we doorhadden dat we op de gelijkvloerse verdieping eerst een gratis shuttle naar het complex van de autoverhuurbedrijven dienden te nemen (waarschijnlijk door de vermoeiende vlucht en tijdsverschil). Een gigantische 3-verdieping tellende garage stampie vol huurauto's. Na het nodige papierwerk – en een lock van 2x de prijs voor de huurwagen op mijn Mastercard - bracht de hostess op veel te hoge hakken ons naar de parkeergarage. Daar stond hij dan op ons te wachten, black beauty, zwart paard op 4 wielen, een Ford Mustang Convertible! GPS installeren en nu zo snel mogelijk naar ons hotelkamertje, we wouden zo snel mogelijk onder de wol!De 3 km (jaja, we hebben een GPS met metric system) die onze GPS aangaf zou toch al snel meer dan 30 minuten in beslag nemen alvorens bij Motel DaysInn aan te komen. Nja, we hadden de straat naam niet volledig correct ingegeven zou achteraf blijken. Snelle checkin, en eindelijk mochten we slapen, in een Kingssize bed. Kamertje was in Amerikaanse jaren 80 stijl, netjes maar stijlloos met tapi plain en schilderijtjes tegen de muren.